سس سالاد ایتالیایی

بله؛ روغن و سرکه پس از ماندن از هم جدا می‌شوند. سس را در ظرف دربسته خوب تکان دهید و بعد روی سالاد بریزید.

طعم سرکه‌ای و سبزی‌های معطرش با سالاد کاهو، گوجه‌فرنگی و خیار، سالاد پاستا و سالاد لوبیا خوب جور درمی‌آید. برای پاستاسالاد، سس را وقتی پاستا هنوز کمی گرم است اضافه کنید تا بهتر به آن بچسبد.

بله؛ مرغ را در سس، داخل ظرف دربسته در یخچال مزه‌دار کنید، نه روی کابینت. سسِ تماس‌یافته با مرغ خام را برای سرو کنار غذا نگه ندارید، مگر اینکه آن را جداگانه بجوشانید.

روغن زیتون و سرکه را با سیر رنده‌شده، پونه کوهی خشک، ریحان، نمک و فلفل در شیشه‌ای دربسته بریزید و تکان دهید. اگر سس یکدست‌تری می‌خواهید، کمی خردل به آن اضافه کنید.

سس خانگی را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی چند روز مصرف کنید؛ پیش از هر بار استفاده آن را تکان دهید. اگر بوی نامعمول یا نشانه‌های فساد دیدید، دور بریزید.

سس وینگرت معمولاً ترکیب ساده‌تری از روغن و سرکه است؛ سس سالاد ایتالیایی اغلب با سیر و سبزی‌های معطر مانند پونه کوهی و ریحان طعم‌دار می‌شود. در هر دو، روغن و سرکه ممکن است پس از مدتی جدا شوند.