پنیر کله

نه؛ پنیر کله پنیر لبنی نیست. گوشت سر و گاهی بخش‌های دیگر سر را می‌پزند، خرد می‌کنند و در قالب می‌گذارند تا ژلاتین طبیعیِ آبِ پخت آن را به هم بچسباند.

آن را سرد و ورقه‌شده، با نان، خردل یا ترشی سرو کنید. چون بافتش ژلاتینی است، پیش از برش چند دقیقه در یخچال بماند تا وا نرود.

بله؛ ورقه‌ها را با دستمال خشک کنید و در تابه‌ای داغ، هر طرف را حدود ۲ تا ۳ دقیقه سرخ کنید تا لبه‌ها برشته شوند. آن را زیاد هم نزنید، چون با گرم‌شدن نرم می‌شود.

پنیر کله را در ظرف دربسته و در یخچال نگه دارید و پس از بازشدن بسته، طی ۳ تا ۴ روز مصرف کنید. اگر مدت زیادی بیرون یخچال مانده یا بوی نامطبوع گرفته است، آن را دور بریزید.

بله، آن را در بسته‌بندی بدون هوا فریز کنید؛ اما پس از یخ‌زدایی ممکن است بافت ژله‌ای‌اش آب بیندازد یا خرد شود. برای بهترین کیفیت، طی حدود ۲ تا ۳ ماه مصرفش کنید و در یخچال یخ‌زدایی کنید.

برای ساندویچ سرد، ژامبون یا گوشت پختهٔ ورقه‌شده جایگزین عملی‌تری است، اما بافت ژله‌ای پنیر کله را ندارد. اگر همان بافت را می‌خواهید، ژلهٔ گوشت نزدیک‌تر است.

پنیر کله معمولاً تکه‌های قابل‌دیدن گوشت سر دارد که با ژلاتین طبیعیِ آب‌پخت به هم می‌چسبند؛ ژلهٔ گوشت بیشتر گوشت پخته در ژله است و لزوماً از سر تهیه نمی‌شود. دستور و نوع گوشت آن‌ها می‌تواند متفاوت باشد.