استیک همبرگی

گوشت را به شکل قرص‌های هم‌اندازه و نه خیلی فشرده درآورید و تابه را پیش از پخت خوب داغ کنید. هر طرف را چند دقیقه سرخ کنید تا برشته شود؛ برای ایمنی، مرکز گوشت چرخ‌کرده باید کاملاً بپزد و به ۷۱ درجهٔ سانتی‌گراد برسد.

کنار پورهٔ سیب‌زمینی، پیاز سرخ‌شده و سس قارچ یا سس قهوه‌ای، یک وعدهٔ کلاسیک می‌سازد. در برخی غذاها آن را روی برنج یا نودل می‌گذارند و سس را روی گوشت می‌ریزند.

استیک همبرگی معمولاً قرص گوشت چرخ‌کرده‌ای است که بدون نان گرد سرو می‌شود و اغلب با سس و مخلفات بشقابی می‌آید. همبرگرِ ساندویچی با نان سرو می‌شود؛ نمونهٔ همبرگرِ ثبت‌شده در این مقایسه ۳۰٫۱ گرم کربوهیدرات در هر ۱۰۰ گرم دارد، در برابر ۲٫۶ گرم در استیک همبرگی.

پایهٔ آن گوشت چرخ‌کردهٔ گاو است؛ برای خوش‌طعم‌شدن می‌توانید پیاز ریز، فلفل و کمی نمک به آن اضافه کنید. تخم‌مرغ یا خرده‌نان اختیاری است و بافت را منسجم‌تر می‌کند، اما در دستور ساده ضروری نیست.

گوشت چرخ‌کرده را در ظرف دربسته و در سردترین بخش یخچال بگذارید و ظرف یکی‌دو روز بپزید. برای نگه‌داری طولانی‌تر، قرص‌ها را با کاغذ جداکننده بسته‌بندی و منجمد کنید؛ گوشت پخته را هم حداکثر سه تا چهار روز در یخچال نگه دارید.

هر دو از گوشت چرخ‌کرده شکل می‌گیرند، اما بیف‌استیک آلمانی معمولاً ادویه و گاهی مواد افزوده‌ای مثل پیاز یا تخم‌مرغ دارد و دستورهایش منطقه‌به‌منطقه فرق می‌کند. بیف‌استیک آلمانی در این مقایسه ۲۱٫۲ گرم پروتئین در هر ۱۰۰ گرم دارد، در برابر ۱۶ گرم در استیک همبرگی.

یک قرص گوشت پخته به وزن حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ گرم، سهمی رایج برای غذای اصلی است؛ اندازهٔ قرص خام را کمی بیشتر بگیرید، چون هنگام پخت آب و چربی از دست می‌دهد. مقدار پروتئین در ۱۰۰ گرم آن ۱۶ گرم است.