فلفل چیلی سبز

فلفل را از طول باز کنید و رگ سفید و دانه‌ها را جدا کنید؛ بیشتر تندی در بخش سفیدِ داخلی است، نه خود دانه‌ها. برای تندی ملایم‌تر، فلفل را پیش از افزودن به غذا کمی تفت دهید.

فلفل‌های خشک را روی شعله یا در تابهٔ داغ، مرتب بچرخانید تا پوستشان تاول بزند و لکه‌های تیره پیدا کند؛ معمولاً چند دقیقه کافی است. آن‌ها را چند دقیقه در ظرف دربسته بگذارید، سپس پوست را جدا کنید و خرد کنید.

فلفلی بردارید که سفت و صاف باشد، رنگی زنده داشته باشد و ساقه‌اش خشک و چروکیده نباشد. فلفل نرم، لکه‌دار یا چروکیده معمولاً تازگی کمتری دارد.

فلفل‌های نشسته را در کیسهٔ کاغذی یا ظرف نیمه‌باز، در کشوی سبزیجات یخچال بگذارید و درست پیش از مصرف بشویید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن‌ها را کامل یا خردشده منجمد کنید؛ لازم نیست پیش از پخت یخ‌زدایی شوند.

آن را ریز خرد کنید و به سالسا، چاتنی، ترشی، خوراک لوبیا یا کاری اضافه کنید. برای پخش شدن طعم، فلفل را همراه پیاز در آغاز پخت تفت دهید؛ برای طعم تازه‌تر، نزدیک پایان پخت بیفزایید.

فلفل چیلی قرمز تازه جایگزین نزدیکی است، اما رنگ و عطر غذا را عوض می‌کند. اگر فقط تندی می‌خواهید، کمی فلفل تند خشک یا پول‌بیبر اضافه کنید و مقدار را کم‌کم بالا ببرید.

اگر پوست حساسی دارید، دستکش بپوشید و پس از کار دست‌ها و تخته را با آب و مایع ظرف‌شویی بشویید؛ به چشم و صورت دست نزنید. شستن فلفل به‌تنهایی مادهٔ تند آن را از پوست پاک نمی‌کند.