پنیر رنده شده

برای پیتزا، گراتن و پاستا، پنیر را در چند دقیقهٔ پایانی پخت اضافه کنید تا آب شود و روی آن طلایی شود. اگر پنیر یخ‌زده است، آن را جدا کنید و مستقیم روی غذا بریزید.

آن را در ظرف دربسته و در یخچال نگه دارید و هر بار با قاشق خشک بردارید. برای نگهداری طولانی‌تر، پنیر را در بسته‌ای مناسب فریزر منجمد کنید؛ هنگام استفاده، مقدار لازم را جدا کنید و باقی را سریع به فریزر برگردانید.

روی پاستا، پیتزا، سیب‌زمینی تنوری و سوپ‌های غلیظ خوش‌طعم است و برای لازانیا و گراتن هم به کار می‌رود. برای اینکه پنیر روی سوپ گلوله نشود، آن را کم‌کم و پس از برداشتن قابلمه از حرارت اضافه کنید.

پنیر سفتی مثل چدار یا پارمزان را درست پیش از مصرف ریز رنده کنید؛ پنیر تازه‌رنده‌شده معمولاً بهتر از پنیر ازپیش‌رنده‌شده آب می‌شود. برای طعم ملایم‌تر، پنیر سفت معمولی را انتخاب کنید و برای طعم شور و تندتر، پارمزان.

حرارت زیاد و جوشیدن سس می‌تواند پنیر را رشته‌رشته کند. پنیر را پس از کم‌کردن حرارت، کم‌کم به سس گرم اضافه کنید و هم بزنید؛ برای سس پنیر، آن را مستقیم در مایعِ در حال جوش نریزید.

پنیر پارمزان پروتئین بیشتری دارد: در هر صد گرم ۳۷٫۹ گرم، در برابر ۲۸ گرم در پنیر رنده‌شده.

بله، اگر غذا را همان موقع می‌پزید، پنیر را پیش از رفتن به فر روی آن پخش کنید. اگر قرار است غذا مدتی در یخچال بماند، پنیر را درست پیش از پخت اضافه کنید تا رطوبت غذا آن را خیس و چسبنده نکند.