کیوی طلایی

میوه را آرام با انگشت فشار دهید؛ کیوی طلاییِ رسیده کمی نرم می‌شود، اما نباید له یا چروکیده باشد. اگر سفت است، چند روز در دمای اتاق بماند.

کیوی سفت را بیرون از یخچال و دور از آفتاب نگه دارید؛ برای زودتر رسیدن، آن را در پاکت کاغذی کنار سیب یا موز بگذارید. میوهٔ رسیده را در یخچال بگذارید و طی چند روز مصرف کنید.

بله؛ پوست نازک و کم‌کرک آن خوراکی است. میوه را خوب زیر آب بشویید و اگر بافت پوست را دوست ندارید، آن را با چاقوی کوچک یا پوست‌کن بگیرید.

تکه‌های آن را به سالاد میوه، ماست یا اوتمیل اضافه کنید؛ ترکیبش با توت‌فرنگی، موز و ماست ساده خوش‌طعم است. برای سالاد شور هم کنار آووکادو و سبزی‌های برگ‌دار خوب می‌نشیند.

کیوی خام ممکن است نگذارد ژلاتین درست ببندد، چون آنزیم‌هایش پروتئین را می‌شکنند. برای افزودن به ژله، کیوی را چند دقیقه بجوشانید یا بخارپز کنید و بعد از خنک‌شدن به کار ببرید.

کیوی سبز فیبر بیشتری دارد: ۳ گرم در هر ۱۰۰ گرم، در برابر ۱٫۸ گرم در کیوی طلایی. کیوی طلایی معمولاً شیرین‌تر و کم‌کرک‌تر است.

پوستش را بگیرید و میوهٔ نرم و رسیده را به تکه‌های کوچک و متناسب با توان جویدن کودک خرد کنید؛ آن را به شکل گرد و کامل ندهید. هنگام خوردن، کودک باید نشسته و زیر نظر شما باشد.