خرده‌نان بدون گلوتن

برای روکش ترد، مواد را اول در آرد بدون گلوتن، بعد تخم‌مرغ زده‌شده و در پایان خرده‌نان بغلتانید و با کف دست کمی فشار دهید تا بچسبد. برای مرغ یا سبزیجات در فر، روی روکش کمی روغن بمالید تا خشک و کم‌رنگ نماند.

آن را در ظرف دربسته و جای خشک و خنک نگه دارید؛ رطوبت باعث گلوله‌شدن و از دست رفتن تردی‌اش می‌شود. اگر بسته را باز کرده‌اید، با قاشق خشک از آن بردارید و برای نگهداری طولانی‌تر، ظرف دربسته را در فریزر بگذارید.

برای روکش شنیسل، ماهی یا سبزیجات سوخاری مناسب است و می‌توانید آن را به کوفته و کتلت هم اضافه کنید تا مواد بهتر به هم بچسبند. برای رویهٔ گراتن، آن را با کمی روغن یا کره مخلوط کنید و پیش از پایان پخت روی غذا بریزید.

برای روکش‌کردن، نان بدون گلوتنِ خشک‌شده و خردشده جایگزین خوبی است؛ آن را در آسیاب چند بار کوتاه خرد کنید تا پودر نشود. برای غلیظ‌کردن کوفته یا کتلت، آرد ذرت یا جو دوسرِ بدون گلوتن هم قابل استفاده است، اما بافت نهایی کمی فرق می‌کند.

پودر سوخاری معمولی پروتئین بیشتری دارد: در هر صد گرم ۱۱٫۶ گرم، در برابر ۶٫۵ گرم در خرده‌نان بدون گلوتن. برای روکش‌کردن، مقدار مصرف و چسبندگی هم به اندازهٔ پروتئین اهمیت دارد.

نان ترد بدون گلوتن در هر صد گرم فیبر بیشتری دارد: ۱۳ گرم در برابر ۲ گرم در خرده‌نان بدون گلوتن. خرده‌نان آماده معمولاً روکش یکنواخت‌تری می‌دهد؛ نان ترد خردشده بافت درشت‌تر و شکننده‌تری ایجاد می‌کند.

خرده‌نان را با کمی روغن زیتون و سبزی‌های معطر مخلوط کنید و در چند دقیقهٔ پایانی پخت روی پاستای فرپز، گراتن یا سبزیجات بریزید. زودتر اضافه‌کردن ممکن است باعث شود رویه رطوبت غذا را جذب کند و نرم بماند.