کرم میوه

میوهٔ نرم را پوره کنید و کم‌کم با خامهٔ فرم‌گرفته مخلوط کنید تا پف خامه نخوابد. برای بافت یکدست‌تر، پوره را پیش از افزودن بچشید و اگر آبکی است کمی از آبش را بگیرید.

توت‌فرنگی، تمشک، انبه و موز به‌خوبی پوره می‌شوند و عطر خوبی می‌دهند. میوه‌های آبدار مثل پرتقال را آبگیری یا صاف کنید تا کرم شل نشود.

آن را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و هرچه زودتر مصرف کنید؛ پورهٔ میوه ممکن است با گذشت زمان آب بیندازد و خامه هم بوی مواد غذایی دیگر را بگیرد. برای نگه‌داری طولانی، فریزکردن معمولاً بافت خامه را دانه‌دانه می‌کند.

آن را لایه‌لایه با بیسکویت خردشده و میوه در جام بچینید، یا برای تزیین کیک و پرکردن نان شیرینی به کار ببرید. کمی پوست رنده‌شدهٔ لیمو یا برگ نعناع هم طعم میوه را برجسته می‌کند.

ماست چکیده بافتی سبک‌تر و کمی ترش به کرم می‌دهد؛ آن را با پورهٔ غلیظ میوه مخلوط کنید. اگر بافت پف‌دار می‌خواهید، این جایگزین به‌اندازهٔ خامهٔ فرم‌گرفته هوا نمی‌گیرد.

کرم میوه بافت خامه‌ای و نرم دارد، اما ژلهٔ میوه پس از بستن لرزان و شفاف‌تر است. کرم میوه را معمولاً سرد و تازه سرو می‌کنند؛ ژله برای شکل‌دادن در قالب مناسب‌تر است.