اسپرسو

آسیاب باید ریز و یکنواخت باشد، اما نه آن‌قدر پودری که آب به‌سختی از آن عبور کند. قهوه را در سبد پخش کنید و پیش از عصاره‌گیری سطحش را صاف و فشرده کنید.

برای یک شات معمولی، حدود ۲۵ تا ۳۰ ثانیه زمان مناسبی است. اگر قهوه خیلی سریع و آبکی بیرون می‌آید، آسیاب را ریزتر کنید؛ اگر چکه‌چکه و تلخ می‌شود، آسیاب را کمی درشت‌تر کنید.

با موکاپات می‌توانید قهوه‌ای غلیظ درست کنید، اما فشار و روش آن با اسپرسوساز فرق دارد و نوشیدنی دقیقاً اسپرسو نیست. قهوهٔ ترک یا قهوهٔ دمی هم جایگزین روش عصاره‌گیری اسپرسو نمی‌شود.

کرما کف طلایی‌رنگی است که هنگام عصاره‌گیری روی اسپرسو شکل می‌گیرد. معمولاً از گازهای آزادشده از قهوه و روغن‌های آن می‌آید؛ زیاد بودنش به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که قهوه خوش‌طعم است.

اسپرسوی آماده را بهتر است همان لحظه بنوشید؛ با ماندن، عطر و طعمش افت می‌کند. دانهٔ قهوه را در ظرف دربسته، دور از گرما، نور و رطوبت نگه دارید و درست پیش از دم‌کردن آسیاب کنید.

با افزودن کمی شیر بخارداده‌شده می‌توانید ماکیاتو درست کنید و با شیر بیشتر به نوشیدنی‌هایی مثل لاته برسید. برای دسر اَفُگاتو، یک شات اسپرسوی داغ را روی بستنی وانیلی بریزید.

اسپرسو قهوهٔ غلیظی است که بدون شیر سرو می‌شود؛ کورتادو اسپرسویی است که با مقدار تقریباً برابر شیر گرم ترکیب می‌شود تا تندی قهوه ملایم‌تر شود.