خرچنگ آب شیرین

خرچنگ زنده را چند بار با آب سرد بشویید تا گل‌ولای آن پاک شود. در آبِ جوشانِ نمک‌دار و ادویه‌دار حدود ۵ دقیقه بپزید؛ وقتی گوشتش مات و سفت شد، آماده است.

اگر زنده می‌خرید، نمونه‌های سرحال و فعال را انتخاب کنید و از خرچنگ مرده‌ای که معلوم نیست چه زمانی مرده دوری کنید. خرچنگ پخته باید بوی ملایم دریا داشته باشد، نه بوی تند یا ترش.

گوشت پخته را حداکثر تا دو ساعت پس از پخت در ظرف دربسته و در یخچال بگذارید و ظرف سه روز مصرف کنید. برای نگه‌داری طولانی‌تر، گوشت را در بسته‌بندی مناسب فریزر منجمد کنید.

پس از پخت و کمی خنک‌شدن، پوستهٔ دم را با دست بپیچانید و جدا کنید؛ گوشت دم را بیرون بکشید. بخش اصلی گوشت در دم است و در خرچنگ‌های درشت‌تر می‌توانید گوشت چنگال‌ها را هم درآورید.

یکی از خوراک‌های شناخته‌شده با آن خرچنگ آب شیرین آب‌پزِ ادویه‌دار است که معمولاً با سیب‌زمینی و ذرت سرو می‌شود. گوشت پخته‌اش را می‌توانید در سوپ، پاستا یا ساندویچ هم بریزید.

میگو برای سوپ، پاستا و سالاد جایگزین مناسبی است؛ زودتر می‌پزد، پس آن را در پایان پخت اضافه کنید. برای بافت گوشتی‌تر، گوشت لابستر یا خرچنگ را به کار ببرید.

نه؛ آن را خام نخورید و تا مات و سفت‌شدن گوشت بپزید. خرچنگ سخت‌پوست است و می‌تواند برای افراد حساس به سخت‌پوستان واکنش آلرژیک ایجاد کند.