شکر نارگیل

نه؛ آن را از شیرهٔ گل‌های نخل نارگیل تهیه می‌کنند، نه از گوشت یا آب نارگیل. شیره را می‌جوشانند تا غلیظ شود و سپس خشک و دانه‌دانه می‌کنند.

معمولاً می‌توانید آن را به همان اندازه جایگزین کنید، اما رنگ شیرینی تیره‌تر و مزه‌اش کاراملی‌تر می‌شود. دانه‌های درشت را پیش از افزودن به خمیر آسیاب کنید تا بهتر حل شوند.

آن را در ظرف دربسته، جای خشک و خنک بگذارید؛ رطوبت باعث گلوله‌شدنش می‌شود. اگر سفت شد، گلوله‌ها را با پشت قاشق خرد کنید یا کمی آسیاب کنید.

برای شیرین‌کردن قهوه و چای، فرنی و ماست، و نیز در کیک و کلوچه مناسب است. مزهٔ کاراملی آن با دارچین، زنجبیل و موز خوب جور درمی‌آید.

هر دو در بیشتر دستورها قابل‌استفاده‌اند: شکر سفید مزهٔ خنثی‌تری دارد و شکر قهوه‌ای، مثل شکر نارگیل، ته‌مزهٔ کاراملی می‌دهد. اگر رنگ روشن مهم است، شکر سفید انتخاب مناسب‌تری است.

شکر نارگیل از شیرهٔ گل نخل نارگیل و شکر نخل از شیرهٔ گونه‌های دیگر نخل تهیه می‌شود؛ نام «شکر نخل» به‌تنهایی منشأ دقیق را مشخص نمی‌کند. شکر نخل در هر صد گرم ۳۸۸ کیلوکالری دارد، در برابر ۳۷۰ کیلوکالری در شکر نارگیل.

یک قاشق چای‌خوری سرصاف حدود ۴ گرم است و نزدیک به ۱۵ کیلوکالری دارد. چون بیشتر آن قند است، مقدار مصرف را با قاشق اندازه بگیرید، نه با برداشتن مستقیم از ظرف.