نان چاپاتی

خمیر را به گلوله‌های کوچک تقسیم کنید و روی سطح آردپاشی‌شده نازک باز کنید. هر نان را روی تابهٔ داغ و خشک حدود ۳۰ تا ۶۰ ثانیه بپزید؛ وقتی حباب زد، برگردانید و طرف دیگر را هم بپزید تا لکه‌های قهوه‌ای پیدا کند.

بعد از پخت روی تابه، نان را با انبر چند ثانیه مستقیم روی شعلهٔ ملایم بگیرید و مرتب بچرخانید؛ بخار داخل خمیر آن را پف می‌دهد. اگر شعلهٔ مستقیم ندارید، با کفگیر تمیز وسط نان را آرام فشار دهید تا حباب‌ها بزرگ‌تر شوند.

پس از خنک‌شدن، نان‌ها را در پارچهٔ تمیز بپیچید و داخل ظرف دربسته بگذارید؛ ماندن در هوای آزاد سریع خشکشان می‌کند. برای نگهداری طولانی‌تر، نان‌ها را با کاغذ روغنی از هم جدا و بسته‌بندی کنید و در فریزر بگذارید؛ برای گرم‌کردن، مستقیم روی تابهٔ داغ بگذارید.

نان چاپاتی را کنار دال، کاری سبزیجات یا گوشت و خوراک لوبیا می‌خورند. برای لقمه، تکه‌ای نان را با آن غذا بردارید؛ کمی گرم‌کردن روی تابه کمک می‌کند نرم و انعطاف‌پذیر بماند.

آرد گندم کاملِ ریزآسیاب‌شده انتخاب معمولی برای نان چاپاتی است و خمیر را نرم و قابل‌ورز‌دادن می‌کند. اگر فقط آرد سفید دارید، نان سبک‌تر و کم‌سبوس‌تر می‌شود؛ آب را کم‌کم اضافه کنید تا خمیر به دست نچسبد و خشک هم نباشد.

برای همراهی با خوراک، نان روتی یا نان تخت گندم جایگزین‌های نزدیک‌تری هستند. اگر خود نان را می‌پزید، آرد ذرت به‌تنهایی خمیر را شکننده می‌کند؛ آن را با آرد دیگری ترکیب کنید و خمیر را بین دو لایه کاغذ باز کنید.

نان چاپاتی معمولاً خمیر ساده‌ای دارد و بدون روغن روی تابه پخته می‌شود. در نان پاراتا خمیر را لایه‌لایه می‌کنند و میان لایه‌ها روغن یا کره می‌مالند؛ نتیجه معمولاً نرم‌تر و چرب‌تر است.