مرغ کره‌ای

مرغ را تکه‌تکه کنید و با ماست و ادویه بخوابانید، سپس در تابه با حرارت نسبتاً زیاد فقط تا وقتی سطحش طلایی شود تفت دهید. آن را در سس گوجه‌فرنگی و خامه بپزید تا دمای مرکز تکه‌ها به ۷۵ درجهٔ سانتی‌گراد برسد؛ جوشاندن طولانی مرغ را خشک می‌کند.

سس را پس از افزودن خامه یا ماست نجوشانید؛ حرارت کم باشد و مواد لبنی را کم‌کم هم بزنید تا گرم شوند. اگر از ماست استفاده می‌کنید، نوع پرچرب را به‌کار ببرید و پیش از افزودن، آن را با کمی سس گرم مخلوط کنید.

شیر نارگیل غلیظ جایگزین مناسبی است و سس را خامه‌ای می‌کند، هرچند طعم نارگیل هم می‌دهد. ماست پرچرب هم گزینه‌ای ترش‌تر است؛ آن را در پایان و روی حرارت کم اضافه کنید تا نبُرد.

برنج باسماتی ساده یا نان نان همراه‌های رایج این غذا هستند و سس غلیظ گوجه‌ای را خوب به خود می‌گیرند. پیاز قرمز، گشنیز تازه و کمی آب‌لیمو در کنار غذا، طعم خامه‌ای آن را متعادل می‌کند.

غذا را پس از خنک‌شدن در ظرف دربسته بگذارید و حداکثر تا ۳ تا ۴ روز در یخچال نگه دارید. برای گرم‌کردن، آن را روی حرارت ملایم با یکی دو قاشق آب یا شیر هم بزنید تا سس یکنواخت شود و مرغ کاملاً داغ شود.

مرغ کره‌ای معمولاً سسی نرم‌تر و خامه‌ای‌تر دارد و کره و گوجه در آن برجسته‌اند؛ چیکن تیکا ماسالا اغلب مزهٔ ادویه‌ای و گوجه‌ای پررنگ‌تری دارد. دستور هر دو غذا می‌تواند تفاوت داشته باشد، اما این تفاوت در بافت و تندی معمولاً به چشم می‌آید.

مرغ کره‌ای در هر ۱۰۰ گرم ۱۸۷ کیلوکالری دارد، در برابر ۱۷۷ کیلوکالری برای مرغ تندوری؛ سس خامه‌ای و کره‌ای آن تفاوت اصلی این دو غذاست.