سس قهوه‌ای

سس قهوه‌ای معمولاً سسی غلیظ، شیرین‌ـ‌ترش و کمی تند است که کنار سوسیس، بیکن، تخم‌مرغ و گوشت کبابی سرو می‌شود. در بعضی دستورها، پایهٔ آن گوجه‌فرنگی، سرکه، شیرین‌کننده و ادویه است.

آن را مثل چاشنی روی غذا بریزید یا کنار غذا بگذارید تا هرکس به‌اندازهٔ دلخواه اضافه کند. برای سسِ گرمِ گوشت، کمی از آن را در پایان پخت به آبِ گوشت یا عصاره اضافه کنید و کوتاه بجوشانید؛ جوشاندن طولانی مزهٔ شیرین و سرکه‌ای‌اش را پررنگ می‌کند.

درِ بطری را محکم ببندید و آن را در یخچال بگذارید؛ دهانهٔ بطری را هم تمیز نگه دارید تا سس خشک و چسبناک نشود. اگر بوی نامعمول، کپک یا تغییر آشکار در ظاهر دیدید، آن را دور بریزید.

سس قهوه‌ای معمولاً غلیظ‌تر و شیرین‌تر است و برای ریختن روی غذا به کار می‌رود؛ سس ووسترشر رقیق‌تر، شورتر و تندمزه‌تر است و اغلب در مقدار کم به غذا یا سس دیگری اضافه می‌شود. این دو را می‌توان جای هم به کار برد، اما برای ووسترشر مقدار کمتری بریزید.

در کنار سوسیس یا گوشت، بله؛ سس قهوه‌ای مزه‌ای تندتر و سرکه‌ای‌تر از سس گوجه‌فرنگی دارد. در غذاهایی که شیرینی و مزهٔ سادهٔ گوجه مهم است، جایگزینی آن مزهٔ نهایی را عوض می‌کند.

سس قهوه‌ای HP در هر صد گرم ۱۰۹ کیلوکالری و ۲۵٫۲ گرم کربوهیدرات دارد؛ سس قهوه‌ای معمولی به‌ترتیب ۱۳۹ کیلوکالری و ۳۵ گرم کربوهیدرات دارد. دستور ساخت و مزهٔ این دو محصول هم می‌تواند متفاوت باشد.

هر صد گرم سس قهوه‌ای ۲۳ گرم قند دارد، پس برای چاشنی‌زدن معمولاً یک قاشق غذاخوری کافی است. مقدار مصرف را در نظر بگیرید، چون قند آن با چند قاشق جمع می‌شود.