قهوهٔ سیاه

برای قهوهٔ دمی، حدود ۱۵ گرم قهوهٔ آسیاب‌شده را با ۲۵۰ میلی‌لیتر آبِ داغِ حدود ۹۲ تا ۹۶ درجه دم کنید؛ معمولاً ۳ تا ۴ دقیقه کافی است. قهوهٔ سیاه یعنی قهوه‌ای که شیر یا شکر به آن اضافه نشده باشد.

آن را در ظرف دربسته و مات، دور از گرما، رطوبت و نور نگه دارید. دانهٔ کامل معمولاً عطرش را بهتر از قهوهٔ آسیاب‌شده حفظ می‌کند؛ برای همین بهتر است دانه را نزدیک زمان دم‌کردن آسیاب کنید.

بله؛ پس از خنک‌شدن، آن را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی ۳ تا ۴ روز مصرف کنید. اگر قرار است مدت کوتاهی بیرون بماند، بیشتر از ۲ ساعت در دمای اتاق رهایش نکنید.

قهوهٔ ترک با پودر بسیار ریز و آب در جذوه دم می‌شود و معمولاً لرد آن ته فنجان می‌ماند؛ قهوهٔ سیاهِ دمی اغلب از صافی عبور می‌کند. در هر دو، اگر شیر و شکر اضافه نشود، قهوه سیاه است.

قهوهٔ سیاه کنار شیرینی‌های ساده، کیک شکلاتی و خرما خوب می‌نشیند؛ تلخی قهوه شیرینی آن‌ها را متعادل می‌کند. اگر طعم قهوه را ملایم‌تر می‌خواهید، آن را همراه یک لقمهٔ شیرین میل کنید.

بله. برای قهوهٔ سردِ فوری، قهوهٔ دم‌شده را روی یخ بریزید؛ برای کلدبرو، قهوهٔ درشت‌آسیاب را با آب سرد مخلوط کنید، ۱۲ تا ۱۶ ساعت در یخچال بگذارید و بعد صاف کنید.