بامی گورنگ

رشته‌ها را جداگانه فقط تا حدی بپزید که هنوز کمی سفت باشند، سپس آبکش کنید و با کمی روغن مخلوط کنید. آن‌ها را در تابه یا وکِ کاملاً داغ، همراه سیر، موسیر یا پیازچه و سس، چند دقیقه تفت دهید تا داغ و آغشته شوند؛ تابه را بیش از حد شلوغ نکنید.

ترکیب رایج شامل سس سویای شیرین، سیر و موسیر یا پیاز است؛ برای مزه تندتر کمی فلفل هم اضافه می‌کنند. اگر سس سویای شیرین ندارید، سس سویا را با اندکی شکر مخلوط کنید تا مزه‌ای نزدیک‌تر بسازد.

تخم‌مرغ نیمرو یا املت خردشده، سبزیجات تفت‌داده، خیارشور ترش و ترد و کراکر میگو همراه‌های آشنای آن هستند. مرغ، میگو یا توفو هم می‌توانند در خود غذا تفت داده شوند.

باقی‌مانده را حداکثر تا دو ساعت پس از پخت در ظرف دربسته داخل یخچال بگذارید و طی سه تا چهار روز مصرف کنید. برای گرم‌کردن، کمی آب به رشته‌ها بزنید و در تابه تفت دهید تا کاملاً بخار کند؛ مایکروویو هم مناسب است، به شرط آن‌که غذا را میان کار هم بزنید.

رشته تخم‌مرغی گندمی نزدیک‌ترین جایگزین است و همان بافت و شکل را دارد. اسپاگتی پخته هم در دسترس‌تر است؛ آن را کمی زودتر از زمان معمول آبکش کنید تا هنگام تفت‌دادن له نشود.

بامی گورنگ با رشته تهیه می‌شود، اما ناسی گورنگ بر پایه برنج پخته است؛ هر دو معمولاً با سیر، سبزیجات و چاشنی‌های تند و شیرین تفت داده می‌شوند. در هر صد گرم، ناسی گورنگ ۱۰٫۲ گرم پروتئین دارد و بامی گورنگ ۵٫۹ گرم.