سایدر سیب

سایدر سیب معمولاً کدرتر و کمتر صاف‌شده است و مزه‌ای پررنگ‌تر از آب‌سیب شفاف دارد. البته نام‌گذاری در بازارها یکسان نیست؛ سایدر سیبِ غیرالکلی را با سایدرِ تخمیری اشتباه نگیرید.

نه لزوماً؛ این نام اغلب برای نوشیدنی غیرالکلیِ سیب به کار می‌رود، اما نوع تخمیری و الکلی هم وجود دارد که معمولاً «سایدر سخت» نامیده می‌شود. اگر الکل نمی‌خواهید، عبارت غیرالکلی را روی بسته‌بندی پیدا کنید.

آن را با چوب دارچین و چند میخک روی حرارت ملایم گرم کنید و نگذارید بجوشد؛ حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه برای عطرگرفتن کافی است. پیش از سرو، ادویه‌ها را بیرون بیاورید.

درِ ظرف را محکم ببندید و آن را در یخچال بگذارید؛ نوشیدنیِ بازشده را برای مدت طولانی در دمای اتاق نگذارید. اگر بوی تخمیر یا گازدارشدنِ غیرمنتظره پیدا کرد، آن را ننوشید.

بله؛ در سس‌ها، مرینیت و پختِ گوشت یا سبزیجات، سایدر سیب معمولاً جای آب‌سیب را می‌گیرد و طعم سیبیِ عمیق‌تری می‌دهد. اگر سایدر شیرین است، شیرین‌کنندهٔ دستور را کمتر کنید.

نوع گرم و ادویه‌دارش کنار شیرینی‌های سیب و دارچین خوش‌طعم است؛ نوع سرد هم با پنیرهای ملایم یا غذاهای کبابی جور درمی‌آید. برای سس، کمی از آن را بجوشانید تا غلیظ شود و روی گوشت یا سبزیجات بریزید.