جوانه یونجه

برای سالاد، ساندویچ و لقمه مناسب است؛ آن را درست پیش از سرو اضافه کنید تا ترد بماند. در غذاهای گرم، یک تا دو دقیقه پایانی پخت به تابه بیفزایید.

جوانه‌ها را در ظرف تمیز و دربسته، در یخچال نگه دارید و هرچه زودتر مصرف کنید. اگر لزج شده‌اند، بوی نامطبوع دارند یا تغییر رنگ داده‌اند، دور بریزید.

جوانه خام تردتر است، اما ممکن است آلودگی میکروبی داشته باشد؛ شستن به‌تنهایی آن را از بین نمی‌برد. برای احتیاط بیشتر، جوانه را کاملاً بپزید؛ به‌ویژه اگر قرار است کودکان خردسال یا افراد آسیب‌پذیر آن را بخورند.

آن را با گوجه‌فرنگی و خیار در سالاد، یا همراه پنیر و سبزی در ساندویچ امتحان کنید. طعم ملایم و بافت تردش با تخم‌مرغ و غذاهای نودلی هم جور است.

جوانه ماش کمی پرانرژی‌تر است: در هر ۱۰۰ گرم ۳۴ کیلوکالری دارد، در برابر ۱۱ کیلوکالری در جوانه یونجه. ماش معمولاً در غذاهای تفت‌داده‌شده کاربرد بیشتری دارد و جوانه یونجه را بیشتر خام یا در پایان پخت می‌خورند.

در هر ۱۰۰ گرم، پروتئین آن ۱٫۶ گرم است؛ برای مقایسه، جوانه ماش ۳ گرم پروتئین دارد. جوانه یونجه بیشتر به‌عنوان افزودنی ترد به غذا خورده می‌شود تا منبع اصلی پروتئین.